Mag het nog? Een gelukkig Nieuwjaar!

Gent by night (Kraanlei) ©RikyLievendag

Een beetje laat, maar niet minder gemeend: voor alle lezers van dit blog wens ik dat 2011 hét jaar wordt waarin je je doelen bereikt en waarin veel van je wensen uitkomen. Niet allemaal hoop ik, want een mens is het gelukkigst als er nog iets te wensen overblijft.

Ons nieuwe jaar is in ieder geval heel goed begonnen. We waren in Gent en vierden de jaarwisseling in Restaurant 't Paradijs van Warenaar aan het Veerleplein in deze 'plezante' stad. Behalve Vlamingen bevonden zich ook Engelsen, Spanjaarden en andere Nederlanders in ons gezelschap en samen genoten we van een uitstekend diner en mooie wijnen. Naarmate de avond vorderde werd de sfeer losser en tegen 12 uur werd het pas compleet met toetertjes, feesthoedjes, slingers, ballonnen en natuurlijk om 12 uur champagne en vuurwerk. Ieder jaar vieren wij Oud en Nieuw in een andere stad met andere gewoontes, maar deze keer was wel heel bijzonder! Na veel zoenen, vuurwerk en champagne werd het diner binnen weer voortgezet met het nagerecht en koffie en keerden wij pas lang na middernacht terug naar Hotel Belfort tegenover het statige stadhuis van Gent. In de straten was het feest overal nog in volle gang.

Op zondag 2 januari reden wij pas weer terug naar Nederland om aan de eerste werkweek van het nieuwe jaar te beginnen. Dat was meteen een hele pittige, want samen met mijn echtgenoot was ik net voor Kerstmis begonnen aan een nieuw project. Hierin roepen wij wetenschappers uit heel Europa op zich te verenigen om stelling te nemen tegen het beleid van EFSA, een Europese autoriteit die over gezondheidsclaims gaat (zie www.gut-health.eu).

Gelukkig was er ook nog tijd over voor een geweldig optreden van Raymond van het Groenewoud in Het Koningstheater in Den Bosch. Op woensdagavond zat de zaal stampvol en wij waren zo gelukkig om weer helemaal vooraan te kunnen zitten. Op rij 0, de 2 middelste stoelen, het wordt al bijna onze vaste plek daar. Van het Groenewoud bracht met zijn voorstelling 'Overzicht' veel bekende nummers, maar begon met een nieuw lied over de vergankelijkheid van het bestaan. Heel toepasselijk voor hem, omdat hij nog steeds herstellende is van een langdurige ziekte. Een restverschijnsel daarvan is dat hij met zijn rechteroog afgeplakt op het podium verscheen.

In diezelfde week op vrijdag vertrokken wij alweer naar Parijs, maar de laptops gingen mee om ook daar door te kunnen werken. Dat is helemaal niet erg, want tussen de bedrijven door hebben wij weer een heleboel Parijs 'opgesnoven'. We gingen speciaal voor de overzichtstentoonstelling van Monet die nog tot 24 januari 2011 in het Grand Palais te zien is. Omdat het niet meer mogelijk was om via internet toegangskaarten te bemachtigen, wisten we al vantevoren dat we in een lange rij zouden belanden. En dat klopte, maar daarover later meer.

Wij gingen op vrijdagochtend met de auto naar Antwerpen nadat we eerst de hond naar het pension in Landhorst gebracht hadden. Een geweldig adres voor Muis, dat moet maar eens gezegd! Bij Thijs en Ria Barten van Dierenpension De Horst is het een paradijs voor honden en wij maken graag (en noodgedwongen vaak) gebruik van deze opvangmogelijkheid.

In Antwerpen maakten wij nog een tussenstop bij Winkelcentrum Wommelgem waar we bij de GB vast wat inkopen gedaan hebben voor later in de week en daarna zijn we doorgereden naar het Centraal Station. Daar stapten wij om half 3 in de Thalys en om half 5 waren we op Gare du Nord in Parijs. Een comfortabele en snelle manier van reizen!

In Parijs moesten we nog een stukje met de Metro, maar om kwart over 5 liepen wij de lobby van Hotel Les Jardins d'Eiffel binnen. Nadat we onze bagage naar de kamer gebracht en ons daar geïnstalleerd hadden, zijn we naar het Grand Palais gelopen om te kijken hoe lang de rij voor Monet zou zijn. Dat viel tegen, het zou 2½ uur duren voordat we binnen mochten. Omdat het inmiddels half 7 was geweest, vonden we dat niet zo'n heel goed idee en besloten om op zaterdagochtend een uur voordat het museum open zou gaan in de rij te gaan staan. Na die beslissing zijn we met de metro naar Centre Pompidou gegaan waar deze maand ook een belangrijke overzichtstentoonstelling is, namelijk van Piet Mondriaan en De Stijl. Gelukkig was het daar veel minder druk en hoefden we maar zo'n 20 minuten in de rij voordat we kaartjes hadden. Met de roltrap gingen we naar de 6^de verdieping terwijl we genoten van het uitzicht over Parijs bij avond: met recht de 'lichtstad'!

Behalve van Mondriaan, hing er ook veel werk van Theo van Doesburg en werd er volop aandacht besteed aan de samenwerking met Gerrit Rietveld. Heel apart om typisch Mondriaanwerk (volgens de regels van Mondriaan mag zijn werk niet symmetrisch, maar moet het wel evenwichtig zijn) en 'De Stoel' van Rietveld hier in Parijs te zien. (Wist je trouwens dat je vroeger de meubels van Rietveld 'gewoon' bij V&D in Utrecht kon bestellen? Zijn beroemde stoel kostte toen in een eenvoudige uitvoering 15 gulden en een 'fijnere' uitvoering 22 gulden 50!)

Helemaal vol van de indrukken van deze mooie expositie zijn we Centre Pompidou uitgelopen en in de Marais gaan eten. Gewoon in een eenvoudige Parijse eetgelegenheid, niet duur en erg lekker.

Een héle lange wachtrij

Op zondagochtend stonden we al heel vroeg op. Mijn echtgenoot ging eerst een rondje hardlopen en daarna zijn we weer richting het Grand Palais gelopen. Onderweg hebben we ontbeten, maar al om kwart voor 9 stonden we in de rij voor het museum. Meer dan een uur voor openingstijd, we hoopten zo in ieder geval voor 11 uur binnen te zijn. Alhoewel de rij al behoorlijk lang was toen we aansloten, is het ons gelukt om vóór 11 uur het eerste schilderij van Monet te bewonderen. Het viel niet mee om alles goed te zien, het was enorm druk en af en toe moest je je echt tussen de mensen door wringen om een blik op een schilderij te kunnen werpen. Maar we hebben ze alle 200 gezien en er echt van genoten. Claude Monet was een productief schilder, hij schilderde vaak van hetzelfde onderwerp verschillende versies en was één van de weinige schilders uit die tijd (eind 19^de, begin 20^ste eeuw) die ook veel van zijn werken verkocht.

Meer dan 200 werken zijn er bij elkaar gebracht in het Grand Palais, uit ongeveer 60 musea over de hele wereld. Een schilderij dat wij al eens in Philadelphia zagen, hing hier gezellig naast een werk dat in bruikleen was van het Haags Gemeentenuseum. Heel bijzonder!

Na onze 'Monet-expeditie' wilden we van een late lunch genieten bij Le Bonaparte op St. Germain des Prés (een vast adres van ons in Parijs), maar toen wij daar aankwamen bleek het vanwege een verbouwing gesloten te zijn tot de lente van 2011. De lunch bij Café de Flore was ook lekker.


Bij ons volgende bezoek aan Parijs kunnen wij wellicht genieten van een vernieuwde Le Bonaparte!

Deze week op Station Mill: Een nieuw jaar, nieuwe kansen!

Plezant Vlaams

Op deze dinsdagavond is het de hoogste tijd om te vertellen over ons weekend in Gent. Wij zaten zaterdag in Het Groot Vleeshuis te lunchen toen een echte Gentse ons toevertrouwde hoe 'plezant' haar stad is.
Dat deed me denken aan een lezing die ik alweer heel wat jaren geleden bijwoonde. Het was tijdens een nieuwjaarsreceptie dat de in Nederland wonende Vlaming Guido Thys mij - en waarschijnlijk alle andere aanwezigen in de zaal - liet nadenken over het te pas en te onpas gebruiken van het nikszeggende Nederlandse woord 'leuk'. Zijn alternatieve Vlaamse 'plezant' kan inderdaad met veel meer plezier uitgesproken worden. Het verwoordt beter een fijn gevoel.
En plezant was het in Gent, niet in het minst omdat het ook nog eens prachtig weer was. Een zeldzaamheid de laatste weken, maar wij boften er maar mee.

Wij gingen vrijdagochtend op tijd weg om voor de lunch in Gent te zijn. Daar hadden we een afspraak op de Coupure Links, maar door mijn toedoen besloten we eerst ergens een echte Vlaamse friet te gaan eten en daarna nog de auto bij ons hotel te parkeren. Ik had gezien dat de afstand Koningin Astridlaan - Coupure Links zo'n 20 minuten lopen was en er was nog voldoende tijd voordat het half 2 was. Tenminste dat dacht ik omdat ik niet goed naar het huisnummer gekeken had. Na 15 minuten stevig doorstappen, waren wij namelijk op de Coupure Links nummer 1 aangekomen, maar we moesten op nummer 653 zijn...
Ongeveer 5 minuten te laat arriveerden wij op de Campus van de Universiteit Gent op nummer 653. Dat het er helemaal niet meer toe deed hoeveel minuten wij te laat waren gekomen, bleek toen we eenmaal binnen waren. Bij de receptie wisten ze niet waar de bijeenkomst was, maar konden ze ons wel vertellen waar de kamer en het bewuste lab was van de persoon die we zochten. Eenmaal daar aangekomen op de 2^de verdieping bleek de kamer op slot en op het labo (Vlaams voor lab ;-) stuurden ze ons naar het secretariaat een verdieping lager. Helaas was die aanwijzing fout, op de bewuste kamer vonden wij niemand die iets met dat secretariaat te maken had. Wel kregen we een nieuwe tip voor wat inmiddels een speurtocht leek te zijn geworden. Nog een verdieping lager vonden wij een ander secretariaat waar ze ook niet veel wisten, maar wel de juiste mensen konden bellen en werden we naar de Kleine Academiezaal gestuurd. Daar troffen we 'ons' gezelschap aan. Inmiddels was het bijna 2 uur geworden en het humeur van mijn echtgenoot tot onder het nulpunt gedaald. Die temperatuur steeg gelukkig snel weer naar aangenamere waarden toen wij niet eens de laatsten bleken te zijn.

Na de meeting van ongeveer een uur hadden we nog zeeën van tijd voor ons liggen om Gent te 'doen'. Een bezoek aan België gaat niet aan ons voorbij zonder een bezoek aan een echte supermarkt met typische Vlaamse lekkernijen. Ik koop er heel bijzondere zwarte-kersenjam en Belgische chocolade. Zo gaan wij ook altijd naar de leukste, pardon plezantste, herenkledingzaak die er is. Helaas niet in Nederland te vinden, maar wel in België (en Frankrijk): Célio*. En natuurlijk mocht een bezoek aan de Fnac (CD's etc.) niet ontbreken.
Maar wat we het allerliefste doen in Gent en andere Vlaamse steden is een kriekske drinken, of een bolleke. Op een terras zitten en mensen kijken. Bij de Dulle Griet (op de Vrijdagmarkt, 250 soorten bier!) nog echte Liefmans drinken. Heel erg lekker eten, in Gent doe je dat in een van de vele restaurants in de oudste wijk Het Patershol.
Plezant, dat was ons bezoek aan Gent.

Deze week op Station Mill: Station Mill Centraal

De dag nadat...

Vandaag, de dag nadat we 35 jaar* getrouwd waren, is maar een heel gewone maandag. 's Ochtends vroeg op en allemaal weer aan het werk. De dag ervoor was een speciale zaterdag. Lang geleden al was er afgesproken dat er op 1 mei gefietst moest worden door de mannen in ons gezin, nou ja door bijna alle mannen. Dit keer zou er een gedeelte van de Ronde van Vlaanderen gereden worden. De dagen ervoor was het prachtig weer, maar hoe dichter de datum naderde, hoe somberder de vooruitzichten werden. Zaterdag was het dan ook een regenachtige dag, ook in Vlaanderen. Toch was het niet het weer dat de dag bijzonder maakte.
Op Koninginnedag arriveerden de twee 'wielerzonen' op de racefiets in Mill, in 2½ uur zuivere fietstijd waren ze uit Utrecht komen rijden. Wonder boven wonder kwamen ze helemaal droog aan, een duidelijk geval van tussen de buien doorgefietst.
Op zaterdag vertrokken ze met een auto vol fietsen en proviand naar het Vlaamse land. De weersvoorspellingen waren nog slechter dan de dag ervoor, maar met een beetje geluk konden ze weer tussen de buien doorfietsen.

Een paar uur na het vertrek van het sportieve gedeelte van de familie, reed ik naar Tilburg om daar de vriendin van de jongste zoon van de trein te halen en samen gingen we verder naar België. Met de bagage van de jongens, onze tassen en de hond met toebehoren waren we klaar voor een gezellig weekend Gent. Daar had ik eerder in de week 3 kamers geboekt in een super luxe 4**** hotel (Hotel Harmony) aan de Kraanlei, midden in het centrum van de Middeleeuwse stad. Onderweg kwamen we in straffe buien terecht, heel fijn op het Belgische niet-zoab-asfalt. We hadden te doen met de fietsers, want wij gingen er vanuit dat die wel kletsnat zouden worden. Ten onrechte bleek achteraf, het weer was niet de oorzaak van een vervelend einde aan een leuke fietstocht.

Toen we in het hotel aankwamen, waren de mannen daar - tegen onze verwachting in - nog niet gearriveerd. Met mijn tijdelijke T-Mobile nummer bleek ik geen bereik te hebben in België (dat hadden ze me wel eens mogen vertellen toen ik de overstap maakte van mijn KPN-abonnement naar een iPhone die altijd gekoppeld is aan T-Mobile), en ook mijn echtgenoot bleek achteraf last te hebben van dat probleem. Gelukkig hadden de anderen wel allemaal werkende mobieltjes en konden we toch contact maken. De mannen zaten op het moment dat wij in Gent aankwamen in het ziekenhuis van Oudenaerde te wachten tot onze middelste zoon aan de beurt was bij spoedeisende hulp. Dat bericht hadden we helemaal niet verwacht en wij - 'de vrouwen' - waren dan ook meteen behoorlijk ongerust. Gelukkig bleek de schade mee te vallen en was er 'slechts' een middenhandsbeentje gebroken na een val van de fiets.
Zo'n breukje is dan wel weer goed voor gips van de elleboog tot en met de duim van de rechterhand. Lastig als je gewend bent alles rechts te doen. Met een klein dossier, waarin de röntgenfoto's, en pijnstillers kwamen de wielrenners een paar uur later dan gepland bij het hotel aan. Vriendin van jongste zoon en ik hadden toen inmiddels al wat van Gent gezien - tussen de buien door - en natuurlijk een pinteke gepakt in 'Het Bierhuis aan de Waterkant'. Erg warm was het echter niet en daarom besloten we om in de lobby van het hotel lekkere warme koffie te drinken en daar verder te wachten.
Vanwege onze trouwdag hadden we voor 's avonds een restaurant gereserveerd in het Patershol, de oudste wijk van Gent en vlakbij het hotel. Na alle consternatie rond de 'gipsarm' en het luisteren naar alle verhalen van de fietsers was het de hoogste tijd voor ze om te douchen en zich in gepaste kleding te hijsen voor ons 'trouwdagdiner'.
Keurig om 8 uur zaten we aan tafel en begonnen we aan ons aperitief, het eten was lekker en de wijn smaakte goed. Vanaf die tijd liep wel alles zoals we het vooraf bedacht hadden.

Op zondagmorgen na het uitgebreide ontbijt zijn we naar het Citadelpark gereden en hebben daar de expositie van Ed Templeton bezocht (The Cemetery of Reason) in het S.M.A.K. (Het SMAK over Ed Templeton: "De tentoonstelling brengt het verhaal van een pro-skateboarder, een fotograaf, een tekenaar, een schilder... Een verhaal dat – hoewel gefocust op zijn eigen leven en dat van de mensen die hem omringen – het ‘autobiografische’ overstijgt en sociaal-maatschappelijke fenomenen zonder schroom noch vingerwijzing blootlegt.").
Zo rond het middaguur zijn we weer richting Antwerpen gereden en hebben nog in St. Niklaas geluncht. Daarna was het tijd om de fietsers in Tlburg op de trein te zetten en zelf weer naar huis te rijden. Gisteren, de dag dat we 35 jaar getrouwd waren, was een bijzondere zondag na een nog specialere zaterdag.

*35 jaar getrouwd = koralen bruiloft! (bron: www.felicitatieboek.nl)

Deze week op Station Mill: Stilte voor de storm?

Brugge en Gent

Brugge 2008

Brugge en Gent, twee van onze favoriete Vlaamse steden. Het was lang geleden dat we een weeekend in Brugge doorbrachten en daarom kozen we voor die plaats. Nog even een weekend er tussenuit nu het nog redelijk weer is.
In Brugge zaten we al op verschillende locaties in leuke hotels, maar deze keer was wel heel bijzonder. We zaten midden in het Minnewaterpark, vlakbij het Begijnhof in een extreem rustig stukje Brugge. Hotel Egmond, het had wel iets weg van een statig landhuis. En alhoewel het er heel rustig was, zaten we vlakbij allerlei leuke restaurants en terrassen. Beter kon eigenlijk niet. Omdat Brugge niet zo heel groot is, zit je trouwens sowieso nooit ver van het centrum.
Het was niet vroeg toen we vrijdag vertrokken uit Mill, in ieder geval te laat om nog in Brugge te kunnen eten. Daarom hebben we eerst met het hotel gebeld om te zeggen dat we er niet voor 9 uur zouden zijn en hebben onderweg gegeten. Gewoon bij een Carestel langs de snelweg, maar met een glaasje wijn erbij begon ons weekend zo toch goed.
Eenmaal in Brugge hebben we ingecheckt en zijn toen snel naar het centrum gelopen om een pint te drinken op een terras op de Markt. Het was er gezellig druk en we voelden ons meteen weer thuis in Brugge.
Op zaterdag zijn we eerst naar de bierwinkel gegaan voor Brugse Zot met bijpassende glazen en nog wat andere cadeaus die we binnenkort nodig hebben.
Verder winkelen wij in België altijd bij de Celio, dus ook in Brugge. Het is precies zoals de verkoopster daar opmerkte: "Wat is het toch jammer dat jullie geen Celio in Nederland hebben..", gelijk heeft ze en volgens haar komen er altijd heel veel Nederlanders speciaal voor naar België. Daar horen wij in ieder geval ook bij, want nergens in Nederland hebben wij ooit een herenkledingzaak gevonden die vergelijkbaar is met Celio.
Op het Zand genoten wij van een heerlijke lunch terwijl we het druk hadden met mensen kijken. Daar ging een behoorlijke tijd mee heen, want het was er erg druk vanwege de zaterdagmarkt. Vanwege het mooie weer hebben we ook heel veel door de Brugse straatjes gewandeld met hier en daar even een terraspauze. Vlakbij ons hotel hadden we al eerder een leuk restaurant ontdekt (De Bekoring) en daar hadden we voor 's avonds een tafel gereserveerd. Op de kaart stond dat ze er een 'échte' Dame Blanche serveerden. Ger wilde wel eens weten wat dat precies inhield en bestelde daarom dit ijsdessert. Het echte zat hem (of eigenlijk moet ik hier zeggen 'haar') uiteindelijk in de vorm. Het ijs lag in de vorm van een blote dame op een bordje en daar mocht Ger zelf warme chocoladesaus overheen schenken.
Op zondag zijn we op tijd uit Brugge vertrokken om nog een paar uur in Gent te kunnen doorbrengen. Daar hebben we heerlijk geluncht met uitzicht op de St. Baafs en zijn nog even door de stad gewandeld, met ook hier natuurlijk een terraspauze!